را از ياد برده.چقدر لجوج است مدادي كه نمي خواهد از تو بنويسد حرف هايم را زير سايبان ني

كوچكي گرد مي اورم تا نفسهاي تو را بياموزند و جز تو مضموني نپذيرند

چرا به من نگاه نمي كني چرا دستي به سر وروي كلمات يتيم من نمي كشي ؟چرا سري به

تنهايي من نمي زني ؟

به تو سلام ميكنم كه عاشق سيب ها بودي و براي روحهاي گمشده نوحه مي سرودي .دلم را

به خانه تو مي اورم برايم فنجاني چاي و تكه اي عشق بياور سلام من را سبز كن اي يگانه اي كه

حوالي خانه ات پاييز و زمستان ندارد