| تبليغات | X |
|
پسر:نگاه کن در آن خانه عروسی است و بساط رقص پنجه بر پاست گوش کن آواز سرنا دهل و نی را میشنوی؟ زنان ومردان زرد و سرخ پوش را میبینی که چگونه در هم آمیخته و غوغا بپا کرده اند در ان میان تنها جای تو خالی است.پس تو را به خدا بیا تا دست در دست به آنها به پیوندیم و عاشقانه با هم برقصیم دختر:بی گلهای سرخ و زردی که به موهایم بزنم نخواهم رقصید.به عروسی نخواهم رفت و رقص و پایکوبی نخواهم کرد . پسر:ای دختر بیا تو را به زیباییت سوگندتو را به ناز نگاهت به هنگام رفتن بر سر چشمه از گل زرد و سرخ در این پاییز برگریزان در گذر پائیز وگل؟؟ دختر:بی گلهای سرخ و زردی که به موهایم بزنم نخواهم رقصیدبه عروسی نخواهم رفت و رقص و پایکوبی نخواهم کرد . اگر تو براستی دوستم می داشتی مرا به دو دسته گل از باغچه ی پادشاه میهمان می کردی (پسر در حالیکه می رود با خود زمزمه می کند) باغچه ی پاشا در آن سوی رودخانه است و در حلقه ی خیل سربازان می خواهم بروم اما راهم را بسته اندو اگر نروم دلبر چشم عسلی ام از من خواهد رنجید پسر:باغچه ی پاشا را همه گشتم تنها گل زرد بود که چیدم ولی گل سرخی نیافتم.نمیدانم اکنون به پایکوبی و رقص می آئی؟ دختر:بی گلهای سرخی که به موهایم بزنم نخواهم آمد (پسریقه ی پیرهنش را باز می کند) بیا و به جای گل سرخ قلب شکافته ام را به پذیر بیا و سر بر زانو ام بگذار تا برای دلی که به دسته گلی باختم زار بگریم ماموستا گوران
خدایا ، ستایش برای توست به خاطر آن تن درستی که همچنان از آن برخوردارم، و ستایش برای توست بر این بیماری که در تنم پدید آوردی.
ای معبود من، نمی دانم کدام یک از این دو حالت به شکرگزاری سزاوارتر است و ستایش در کدام یک از این دو هنگامه شایسته تر.
آیا هنگام تن درستی که روزی های پاکیزه خود را بر من گوارا ساخته بودی و مرا در طلب خشنودی و بخشش خود به نشاط آورده بودی و به فرمانبرداری خود توفیق می دادی و نیرو می بخشیدی؟
یا هنگام بیماری که مرا به آن آزمودی و آن را همچون نعمتی به من ارزانی داشتی تا بار سنگین گناه را بر پشت من سبک گردانی و مرا از آلودگی های نافرمانی پاکیزه سازی و هشدارم دهی که توبه کنم و به یادم آوری که قدر نعمت های پیشین را بدانم و زنگار گناه را از دلم بزدایم؟
و در این میان، چه بسیار کارهای پسندیده را که فرشتگان در کارنامه من بر قلم آوردند، بی آن که دلی در آن اندیشه کند و زبانی بدان سخن گوید و اندامی با آن به رنج افتد، بلکه هر چه بود، از فضل و بخشش و احسان تو بود در حق من.
خدایا، بر دوست دارانت درود فرست و آنچه را خود برای من می پسندی، در چشم دلم آراسته گردان، و آنچه را خود بر سرم می آوری، بر من آسان ساز.
***
مرا از پلیدی گناهان پیشین پاکیزه کن، و از گزند آنچه کرده ام، دور فرما .
شیرینی تن درستی را در من پدید آور و گوارایی سلامت را به من بچشان.
***
و چنان کن که چون از این بیماری به در روم، خود را به آمرزشت رسانم و بهبود حالم با گذشت تو از گناهانم پیوند خورد، و چون از چنبر اندوه رهایی یابم، در گستره رحمتت پای نهم و تن درستی ام با گشایش و آسایش از سوی تو همراه شود.
تنها تویی که بی مزد و منت احسان می کنی، و بی شایستگی ما، نعمت می دهی. بسیار بخشنده و احسان کننده ای و دارای بزرگی و بزرگواری هستی.
آمین یا رب العالمین
|
About
Home
|
