اما جان من پریشان آن تکه بنفشه ایست

          که زیر سایه ی تمشک ها خاموش

           ایستاده است

          از میان ستارگان آسمان

          ستاره ی سحر احساسی زیبا در دلم می انگیزد

         از هزار و یک نوای ساز لطیف ترین آن زیباست

         چشمه ای زیبا زیر مهتاب

         که در عمق آن مرواریدهای شن و ماسه می غلطند

        مرا خوش تر از دریای آفتابی بیکرانه

                                                          ماموستا گوران