گويي خدا هم به فرياد دل تو نميرسد تنها و غريب به كنجي مينشيني هي اشك مي ريزي هي آه ميكشي .آه چه تماشا دارد آموي

دو چشمانت وقتي كه دلت طوفاني است ! آه چه زيباست نرگسان وحشيت وقتي كه عشق را بهانه مي كني و چشم به راهش مينشيني

كه تو را من چشم در راهم شباهنگام كه مي گيرند در شاخ تلاجن سايه ها رنگ سياهي