زیبای خفته

قرار نبود

falling21 — Wed, 26 Aug 2009 10:48:41 GMT

قرار نبود آن وقتهاي تو به اين زوديها جايشان را عوض كنند.

قرار نبود اگر كسي خيالش از وفاداري ديگري راحت شد گنجشكهاي

بي پناه حس اورا با تير وكمان عادت نشانه بگيرد.

قرار نبود عشق هم مثل گيلاس و بوسه وعيدي اولش قشنگ باشد.

قرار نبود كسي به هواي شكستن دل ديگري بماند قرار بود هر كس

به هواي شكستن دل خودش بماند

قرار نبود بين عشق وقفه بيفتد

قرار نبود كسي دير كند تاخير كند

قرار نبود عشق كسي را از ديگري سير كند

قرار نبود انتخابمان ما بين اسمان فردا و ترديد زمين گير كند

قرار نبود هر كس براي ستاره ي خودش لباس گرم بخرد

قرار نبود هر كس سرش گرم شد دلش را هم سرگرم كند

غافل از انكه ديگري با سردي او و گرمي اوبا گرماي

ديگري از هرچه گرمي است دلسرد مي شود

قرار نبود هر چه قرار نيست باشد

قرار بود با هم بر سر هرچه قرار است قرار بگذاريم

قرار تنها بر بي قراري بود براي برقراري چرا كه با باهم

نبودن بر سر قرار و به دست آوردن قرار پروازبي قراري

برابر با به هم ريختن همه قرارهاست.و قرار بي قراري اگر

به هم ريخت ديگر هيچ ساعتي براي تداعي هيچ قراري از

جايش تكان نخواهد خورد

falling21 — Tue, 10 Mar 2009 19:01:18 GMT

دستانم تشنه ی دستان توست

شانه هایت تکیه گاه خسته گی هایم

با تو می مانم بی آنکه دغدغه ی فردا را داشته باشم

زیرا میدانم فردا بیش از امروز دوستت خواهم داشت

یلدا

falling21 — Fri, 19 Dec 2008 21:24:50 GMT

از تو و پاییز در رنجم بی آنکه بدانی با بهار چه کردی

که این چنین پژمرد؟؟؟(یلدا مبارک

پ ن:امسال شب یلدا تهنای تهنام (البته خورزو خان و خانواده محترمش تشریف دارند)

دل من

falling21 — Thu, 23 Oct 2008 18:26:18 GMT

چیه دلم گرفتی واسه چی داری گریه می کنی

چیه دلم شکستی واسه کی داری گریه می کنی

چیه دلم غریبی چی دیدی داری گریه می کنی

می گی گذاشته رفته اونی که مثل نفس تو بود

می گی دلت شکسته اونی که همه ی نفس تو بود

دل من می دونم داری دیونه میشی

اما باز بی خیالش ..................

بابا بی خیالش......................

falling21 — Sun, 24 Aug 2008 14:00:58 GMT

دلم گرفته از ادمایی که میگن دوست دارم اما معنیشو نمیدونن

از آدمایی که میخوان مال اونا باشی اما خودشون مال تو نیستند

از اونایی که زیر باروون برات میمیرن وقتی آفتاب میشه همه چیز یادشون میره

روح کرد انعکاس طبیعت اوست

falling21 — Mon, 04 Aug 2008 20:21:18 GMT

اين روح در بقاياي جنگل هاي قديمي وبلوط زارها و درختان تك افتاده بادام تلخ وپسته ي وحشي در جنگلي از درختان

و درختچه هاي بلوط مازو زبان گنجشك وگردو است.

اين روح در آفتاب زرين سرزمين او در دشتها و جنگل هايي محصور در حصار كوهها و در دره هاي سبز و كوهستان

هاي برف پوش صعب العبور است.

اين روح در پرستشگاهي است هم نوا با طبيعت بي قبه و بارگاهي معبدي شايسته ي ارواح آزاده اي كه از حصار

گريزان اند.

در نواي چوپاني است كه ترانه ي كهن مي خواند.در آواز دسته جمعي دورگران ودر طنين آوازهاي كوچ در دره هاي

صعب و سنگلاخ .در دشتي است پوشيده از صدها تكه ي رنگين بهم پيوسته كه جاي جاي روستاهاي تك افتاده برتن اش

مي آسايند .در روستايي است خوابيده در مه صبحگاهي در پناه صخره يابرتن تپه اي با كلبه هاي اخرائي رنگ و مخروطهايي از كوشكه لان

در ديم زار وسيع گندم است آماده ي داس و درو در ميدانگاهي ايستاده در مسير باد شمال آنجا

كه كاه طلايي از گندم جدا ميشود .در دستهاي فرسوده از كار بر تن سخت زمين كه دانه هاي

را از ميان انگشتان به مهرباني به پرواز در مي آورد.در دوشيدن شير در غروب دهكده آنگاه

كه گله به خانه بازميگردد .در عطر خوش نان تازه در كوچه هاي تنگ در صحبت مردانه اي

در زير نور فانوس به دور از كارهاي روزانه بر سر سفره ي نان وماست وچاي وسياست.

در بازار شلوغ شهري تب آلود.

در قاب عكسي از اعضاي پراكنده ي خانواده اي كه تاريخچه ي زنده ي ساكنان خانه است

خانواده اي كه جنگ آنان را آواره كرده .قابي با مردان و زنان كرد كه همبستگي شان را تا

هر جاي دنيا با خود مي برند.

تبلور اين روح در اندوه مادري است كه براي ميراندن ميزايد .در زندگي كوتاه مردان و زناني است كه اميد مي بافند وروياي شيرين دست يافتن به هدف را مي زيند و اندوه شكست محتوم را

تا لحظه ي موعود به تعويق مي اندازند و رو در روبا مرگ حماسه زندگي مي سرايند.

در بقاياي معبد ايزد بانوي پاسدارباروري در ائين قرباني بدرگاه ايزد پيمان فروغ و حامي جنگاوران كه پرستندگانش او را با نهاني ترين بخش اگاهي خود مي پرستند.

در پرستش ايزد نور است با دف رقص و ذكر در صدايي جادويي به قدمت روح بشر كه از دف برمي خيزد صدائي كه با ضرباهنگي پر تپش همه را به ميدان فرا مي خواند تا با دستهايي گشوده

موي افشان و پاي كوبان درد وجسم آدمي را به سخره گيرند دشنه اي در شكم فرو برند و لب را با خنجري بدوزند تا خلق بداند كه انسان ازاده به كالبد انساني خويش "نه"تواند گفت

روح اين ديار در دهل و كرناي عروسي است كه گويي فرياد مي زند

سياه پوشان سياه از تن بر كنيد

تن خويش به ارغوان جامه بپوشانيد

مباد كه دشمن گمان برد عزاي ما را پاياني نيست

تا صداي ناله در آهنگ زندگي محو شود

و از ياد نرود كه سرزمين ما جاودانه است

عشق یه طرفه

falling21 — Sat, 19 Jul 2008 20:46:20 GMT

پسر:نگاه کن در آن خانه عروسی است و بساط رقص پنجه بر پاست گوش کن آواز سرنا دهل و نی را میشنوی؟ زنان ومردان زرد و سرخ پوش را میبینی که چگونه در هم آمیخته و غوغا بپا کرده اند در ان میان تنها جای تو خالی است.پس تو را به خدا بیا تا دست در دست به آنها به پیوندیم و عاشقانه با هم برقصیم

دختر:بی گلهای سرخ و زردی که به موهایم بزنم نخواهم رقصید.به عروسی نخواهم رفت و رقص و پایکوبی نخواهم کرد .

پسر:ای دختر بیا تو را به زیباییت سوگندتو را به ناز نگاهت به هنگام رفتن بر سر چشمه از گل زرد و سرخ در این پاییز برگریزان در گذر پائیز وگل؟؟

دختر:بی گلهای سرخ و زردی که به موهایم بزنم نخواهم رقصیدبه عروسی نخواهم رفت و رقص و پایکوبی نخواهم کرد . اگر تو براستی دوستم می داشتی مرا به دو دسته گل از باغچه ی پادشاه میهمان می کردی

(پسر در حالیکه می رود با خود زمزمه می کند)

باغچه ی پاشا در آن سوی رودخانه است و در حلقه ی خیل سربازان می خواهم بروم اما راهم را بسته اندو اگر نروم دلبر چشم عسلی ام از من خواهد رنجید

پسر:باغچه ی پاشا را همه گشتم تنها گل زرد بود که چیدم ولی گل سرخی نیافتم.نمیدانم اکنون به پایکوبی و رقص می آئی؟

دختر:بی گلهای سرخی که به موهایم بزنم نخواهم آمد

(پسریقه ی پیرهنش را باز می کند)

بیا و به جای گل سرخ قلب شکافته ام را به پذیر بیا و سر بر زانو ام بگذار تا برای دلی که به دسته گلی باختم زار بگریم

ماموستا گوران

سرطان

falling21 — Mon, 30 Jun 2008 17:19:09 GMT

خدایا ، ستایش برای توست به خاطر آن تن درستی که همچنان از آن برخوردارم، و ستایش برای توست بر این بیماری که در تنم پدید آوردی.

ای معبود من، نمی دانم کدام یک از این دو حالت به شکرگزاری سزاوارتر است و ستایش در کدام یک از این دو هنگامه شایسته تر.

آیا هنگام تن درستی که روزی های پاکیزه خود را بر من گوارا ساخته بودی و مرا در طلب خشنودی و بخشش خود به نشاط آورده بودی و به فرمانبرداری خود توفیق می دادی و نیرو می بخشیدی؟

یا هنگام بیماری که مرا به آن آزمودی و آن را همچون نعمتی به من ارزانی داشتی تا بار سنگین گناه را بر پشت من سبک گردانی و مرا از آلودگی های نافرمانی پاکیزه سازی و هشدارم دهی که توبه کنم و به یادم آوری که قدر نعمت های پیشین را بدانم و زنگار گناه را از دلم بزدایم؟

و در این میان، چه بسیار کارهای پسندیده را که فرشتگان در کارنامه من بر قلم آوردند، بی آن که دلی در آن اندیشه کند و زبانی بدان سخن گوید و اندامی با آن به رنج افتد، بلکه هر چه بود، از فضل و بخشش و احسان تو بود در حق من.

خدایا، بر دوست دارانت درود فرست و آنچه را خود برای من می پسندی، در چشم دلم آراسته گردان، و آنچه را خود بر سرم می آوری، بر من آسان ساز.

***

مرا از پلیدی گناهان پیشین پاکیزه کن، و از گزند آنچه کرده ام، دور فرما .

شیرینی تن درستی را در من پدید آور و گوارایی سلامت را به من بچشان.

***

و چنان کن که چون از این بیماری به در روم، خود را به آمرزشت رسانم و بهبود حالم با گذشت تو از گناهانم پیوند خورد، و چون از چنبر اندوه رهایی یابم، در گستره رحمتت پای نهم و تن درستی ام با گشایش و آسایش از سوی تو همراه شود.

تنها تویی که بی مزد و منت احسان می کنی، و بی شایستگی ما، نعمت می دهی. بسیار بخشنده و احسان کننده ای و دارای بزرگی و بزرگواری هستی.

آمین یا رب العالمین

www.sarataniha.blogfa.com

نه وروز

falling21 — Thu, 20 Mar 2008 06:08:18 GMT

کورده پیروز بی جه ژنی نوروزت

نه به زی له ریی سه ربه رزی هوزت

دستی داگیر که ر له خاکت ببره

ئازایی بینه و ئازادی بگره

ئه و کوتکی کاوه نه مر دای وشاند

نه به ردی کوردی له دنیا گه یاند

گری شورشمان با دوژمن سوز بی

هه ردم نه وروز بی جه ژنی پیروز بی

(شرمنده فونت کردی نداشتم یه جوری سعی کنید بخونیش)

اعتراف

falling21 — Sun, 20 Jan 2008 20:24:18 GMT

چقدر تيره است روزهايي كه از نام دلاويز تو تهي است چقدر طولاني است جاده اي كه گام تو

را از ياد برده.چقدر لجوج است مدادي كه نمي خواهد از تو بنويسد حرف هايم را زير سايبان ني

كوچكي گرد مي اورم تا نفسهاي تو را بياموزند و جز تو مضموني نپذيرند

چرا به من نگاه نمي كني چرا دستي به سر وروي كلمات يتيم من نمي كشي ؟چرا سري به

تنهايي من نمي زني ؟

به تو سلام ميكنم كه عاشق سيب ها بودي و براي روحهاي گمشده نوحه مي سرودي .دلم را

به خانه تو مي اورم برايم فنجاني چاي و تكه اي عشق بياور سلام من را سبز كن اي يگانه اي كه

حوالي خانه ات پاييز و زمستان ندارد